به طور مشابه با تمرينات پيچيده ، بارگذاري كنتراست متكي بر فعال شدن سيستم عصبي و افزايش استخدام فيبر عضلاني از مجموعه سنگين است تا مجموعه سبك تر را با قدرت بيشتري انجام دهد. [46] چنين اثر فيزيولوژيكي معمولاً به عنوان تقويت پس از فعال سازي يا اثر PAP شناخته مي شود.
بارگذاري كنتراست مي تواند به طور م effectثر اثر PAP را نشان دهد: اگر يك وزنه سبك برداشته شود ، و سپس يك وزنه سنگين برداشته شود ، و سپس دوباره همان وزن سبك دوباره برداشته شود ، پس از بار دوم كه بارگيري مي شود ، وزن سبك احساس سبكي مي كند. اين به دليل افزايش اثر PAP است كه در نتيجه استفاده از بالابر سنگين در بالابر سبكتر بعدي اتفاق مي افتد.
بنابراين باعث مي شود وزن سبكتر شود و اجازه مي دهد تا بالابر با قدرت بيشتري انجام شود.
تمرين با وزنه در مقابل تمرين ايزومتريكهمچنين نگاه كنيد به: ورزش ايزومتريكورزش ايزومتريك حداكثر مقاومت را بر اساس نيروي خروجي عضله يا عضلات قرار گرفته در برابر يكديگر ايجاد مي كند. اين حداكثر نيرو باعث افزايش حداكثر عضلات در تمام زواياي مفصلي مي شود كه در آن ورزش ايزومتريك اتفاق مي افتد. براي مقايسه ، تمرين با وزنه همچنين باعث تقويت عضله در تمام دامنه حركتي مي شود كه در آن مفصل تمرين مي شود ، اما فقط حداكثر در يك زاويه ، باعث افزايش قدرت بدني در ساير زاويه ها از زاويه اوليه تا خاتمه مفصل در مقايسه با تمرين ايزومتريك مي شود. علاوه بر اين ، خطر آسيب ناشي از وزنه هاي مورد استفاده در تمرين با وزنه بيشتر از ورزش ايزومتريك (بدون وزنه) است و خطر تمرين نامتقارن نيز بيشتر از ورزش ايزومتريك عضلات مخالف يكسان است.